سه شنبه ۰۸ آذر ۱۴۰۱

مجله شلپ

نوشته کامل

خدا قبل از خلقت جهان چه میکرد و او را چگونه تصور کنیم و صدا بزنیم

امروز به شما میگوییم که خدا قبل از خلقت جهان چه میکرد و خدا را چگونه صدا بزنیم و تصور کنیم. خدا چگونه از اول بوده و چطور از خدا کمک بخواهیم. خدا را به چه قسم دهیم؟ در ادامه همراه ما باشید. خداوند وجودی مطلق و منزه از قید مکان و زمان است. زمان […]

خدا قبل از خلقت جهان چه میکرد
بدون دیدگاه

امروز به شما میگوییم که خدا قبل از خلقت جهان چه میکرد و خدا را چگونه صدا بزنیم و تصور کنیم. خدا چگونه از اول بوده و چطور از خدا کمک بخواهیم. خدا را به چه قسم دهیم؟ در ادامه همراه ما باشید.

خدا قبل از خلقت جهان چه میکرد

خداوند وجودی مطلق و منزه از قید مکان و زمان است. زمان و مکان هر دو مفهومی وابسته به جسم می باشند. بنابراین تا زمانی که صحبت از زمان باشد، مخلوق نیز وجود داشته است. وجود مخلوق بدون خالق بی مفهوم است. بنابراین ذات مقدس الهی و عالم خلقت هر دو ازلی هستند، با این تفاوت که خداوند علت و عالم هستی مخلوق است.

خدا قبل از خلقت جهان چه میکرد (خدا چگونه از اول بوده؟)

کلمه (قبل) یک قید زمانی است. زمان مفهومی است که به علت حرکت حادث می شود. بنابراین تنها برای اشیای متحرک و جسمانی صادق است. پس می توان گفت زمان به جسم و حرکت وابسته است و بدون این دو معنایی ندارد.

از آنجایی که در ذات خداوند چیزی به نام جسم، حرکت، تغییر و تحول وجود ندارد، بنابراین مفهومی به نام زمان برای خداوند قابل تصور نیست و (قبل) و (بعد) برای ذات مقدس الهی بی معنا است. زمان برای جهان مادی و گذرا وجود دارد. بنابراین هر چه در زمان به عقب حرکت کنیم، عالم خلقت وجود داشته است. چون اگر عالم خلقت نباشد مفهومی به نام (قبل) و (بعد) نیز معنا پیدا نمی کند. در واقع زمان و عالم مخلوقات ازلی هستند. یعنی از ابتدا وجود داشته اند. البته این موضوع به این مفهوم نیست که عالم بی نیاز از خالق است؛ یعنی ازلی بودن به معنای بی نیاز بودن از علت و خالق نیست.

خدا را چگونه تصور کنیم

تصور خداوند غیر ممکن است؛ زیرا انسان می تواند چیزی را تصور کند که بر آن علم داشته باشد. قطعا ذات مقدس خداوند فراتر از ذهن و اندیشه انسان است و انسان نمی تواند آن را تصور کند. امیرالمومنین علی علیه السلام نیز در خطبه اول نهج البلاغه می فرمایند:

خدایی که اندیشه های با عظمت و افکار بلند به قله عظمتش دست نیابند و افراد ژرف نگر به عمق ذاتش پی نبرند، خدایی که نشانه‏هایش محدود نیست، نه کلام، گنجایش تعریف او را دارد و نه وقت، فرصت شماره می دهد و نه این کار در وقت، هر چند طولانی باشد می گنجد.

بنابراین اینکه بگوییم خدا را چگونه تصور کنیم درست نیست و تلاش برای تصور کردن خدا اشتباه است و می تواند انسان را به تشبیه یا تجسیم خداوند دچار کرده و در نهایت باعث شرک خواهد شد. توصیه انبیا و ائمه معصومین نیز این است که انسان متصور صفات خداوند شود.

خدا را چگونه صدا بزنیم

خدا را چگونه صدا بزنیم

حتما تابحال این سوال به ذهنتان آمده که چطور از خدا کمک بخواهیم و یا خدا را به چه قسم دهیم و چطور او را صدا کنیم. تمام انسان ها مخلوق و نیازمند خداوند هستند؛ بنابراین انسان باید نیازها و حاجات خود را از خدا طلب کند. درخواست حاجات از خداوند نیز اصولی دارد. خداوند رحیم و کریم در قرآن می فرماید: (بخوانید مرا تا اجابت کنم شمارا). بنابراین خداوند درخواست و دعای دعا کنندگان را اجابت می کند، اما برآورده شدن حاجات از جانب خداوند نیز دارای شرایطی است. خداوند متعال شرایط استجابت دعا را در آیه ۱۸۶ سوره بقره اینچنین مشخص نموده است:

و زمانى که بندگان من از تو درباره من پرسند، من نزدیکم، دعاى دعا کننده را هنگامى که مرا بخواند اجابت مى‏کنم. پس باید دعوت مرا استجابت کنند و به من ایمان آورند تا شاید هدایت شوند.

بنابراین اولین شرط طبق همین آیه شریفه این است که فقط امید به فضل الهی داشته باشیم و امید به غیر نداشته باشیم. دوم اینکه به خدا ایمان داشته باشیم و زندگی خود را طبق خواست خداوند شکل دهیم.

مطالب مرتبط

بخش نظرات

نظرتان را بنویسید